Season So Far: NL Roundup

NL East:

Net als in het equivalent in de American League is er maar één team met een losing record in het oosten. De door blessures geplaagde Phillies wonnen tot nu toe 18 wedstrijden en verloren er 19. Door het wegvallen van Howard en Utley, hebben ze de nodige slagkracht moeten inleveren. Tel de langzame start van Hunter Pence en Jimmy Rollins daarbij op en het is duidelijk waarom de Phillies onderaan staan. Aan de leiding gaan de Atlanta Braves. Opvallend is het optreden van startende werper Brandon Beachy, die op vier wins staat. Slagmensen komen tegen hem voorlopig niet verder dan een slaggemiddelde van .179, een van de oorzaken voor zijn ERA van 1.60. Met Jair Jurrjens ging het een stuk minder voorspoedig in zijn eerste starts, waardoor hij naar Triple-A werd gestuurd. Hij lijkt daar zijn ritme weer een beetje gevonden te hebben, in drie starts kreeg hij pas vijf punten tegen.

De Braves worden dicht op de hielen gezeten door de Washington Nationals van Roger Bernadina. Bernadina heeft dankzij een polsbreuk van outfielder Jayson Werth weer een basisplek. Ook Bryce Harper, die inmiddels zijn eerste home runs geslagen heeft, heeft een plekje in het outfield van de Nats. Washington zal het naast Werth ook lange tijd moeten stellen zonder catcher Wilson Ramos, gescheurde kniebanden houden hem waarschijnlijk de rest van het seizoen aan de kant. Achter de Nationals strijden de Mets en Marlins om de derde plek. Ondanks het feit dat ze meer runs tegen hebben dan voor, zijn het de Mets die nu een kleine voorsprong hebben. David Wright is de grote uitblinker in New York, met een slaggemiddelde van .408. De voormalige korte stop van de Mets, Jose Reyes, is net als Hanley Ramirez nog niet echt op gang gekomen in Florida. Andere aanwinst Carlos Zambrano doet het wel boven verwachting goed met een ERA onder de 2.00. In zijn win-loss record is van zijn vorm niet veel te merken omdat de nieuwe closer Heath Bell een aantal van zijn potentiële W’s heeft verknald.

NL Central:

Toen bekend werd dat Albert Pujols bij de Cardinals vertrok, waren de fans voornamelijk boos en bang de toppositie in de NL Central niet te kunnen prolongeren. Op basis van de huidige stand hoeven zij zich daar geen zorgen over te maken. Opvallender dan die koppositie is het optreden van Carlos Beltran. Hij werd gehaald om het vertrek van Pujols enigszins te verzachten, maar heeft op dit moment ‘Pujols-achtige’ stats. Hij sloeg al 13 home runs (1e in NL), bracht 32 teamgenoten over de plaat (2e in NL) en verdiende 21 vrije lopen (5e in NL). Beltran is niet de enige Cardinal die sterk slaat, als team gaan ze aan de leiding in runs en slaggemiddelde in de National League. Bij de Brewers, die achter de Reds en Pirates vierde staan, lijken ze wél te worstelen met het vertrek van hun grote eerste honkman. Zonder Prince Fielder komt de grootste druk te liggen bij Ryan Braun. Braun lijkt daar goed mee om te kunnen gaan, maar een aantal van zijn teamgenoten laten het in het slagperk afweten. Rickie Weeks zit al het hele seizoen in een slump en ook Aramis Ramirez kan nog niet aan de verwachtingen voldoen.

In Cincinatti is het nog altijd wachten op het eerste punt dat Aroldis Chapman tegen krijgt. De Cubaan gooide al 32 maal drie slag en kreeg slechts zes honkslagen tegen in 18.1 innings. Het plan was om Chapman als starter uit te proberen, totdat beoogd closer Ryan Madson geblesseerd raakte. Er gaan nu echter toch stemmen op om hem wedstrijden te laten beginnen, omdat een aantal andere starters tegenvallen. De Cubs gaan hun curse dit jaar niet kwijtraken, maar kunnen wel genieten van eerste honkman Bryan LaHair. Samen met Starlin Castro zorgt hij voor een groot deel van de offense van Chicago. De Pirates (17-19) en de Astros (15-21) presteren redelijk volgens verwachting.

NL West:

In de NL West gaan de Dodgers fier aan kop. Met 24-12 hebben zij het beste record in de Majors en hebben daarmee zes wedstrijden voorsprong op de Giants. Matt Kemp is er dit jaar op gebrand de MVP titel te pakken, nadat die vorig jaar volgens velen ten onrechte naar Ryan Braun ging. Kemp heeft op dit moment last van hamstringproblemen, maar in april was hij zonder meer de beste slagman in de National League. Hij sloeg die maand .425/.495/.888 met 11 home runs en 24 RBI. Kenley Jansen heeft inmiddels de closer rol in handen gekregen en heeft al vier saves te pakken. Zoals gebruikelijk de afgelopen jaren is de starting rotation van de Giants sterk met 4 pitchers met een ERA onder de 3.00. Tim Lincecum behoort niet tot die groep, zijn ERA staat nu op 5.77.

De overige teams in de NL West staan ver onder .500. Arizona heeft de derde plek in handen met een record van 16-21. De startende werpers zijn lang niet zo sterk als vorig jaar en Justin Upton is offensief wederom zwak aan zijn jaar begonnen. De Rockies (14-21) stonden op dit punt vorig jaar nog tweede, maar dit jaar komen zij er niet aan te pas. Illustratief voor hun seizoen tot nu toe: geen starter van Colorado heeft een ERA onder de 4.50. San Diego staat laatste, zij sloegen als team tot nu toe 14 home runs. Dat zijn er vier minder dan Josh Hamilton in zijn eentje.

Bekijk hier de standen en league leaders in de National League.

Vanaf vrijdag staan de eerste Interleague wedstrijden op het programma. Crosstown rivals Cubs en White Sox nemen het onder andere tegen elkaar op, de eerste wedstrijd uit hun serie is vrijdag vanaf 20.00u live te zien op ESPN America.

Season So Far: American League Roundup

Je zou het niet zeggen, maar de teams in de MLB hebben er al weer één vijfde van het seizoen op zitten. Hoogste tijd voor een samenvatting van het seizoen tot nu toe dus.  Hopelijk blijft het seizoen zich ontwikkelen zoals het nu doet, want we hebben al een aantal historische prestaties gezien. Zo was er de Perfect Game van Philip Humber, een no-hitter van Jered Weaver, de vier home run game van Josh Hamilton en de Baltimore Orioles die back-to-back-to-back gingen om de wedstrijd tegen de Rangers te beginnen. 

AL East:

Vooraf ging vrijwel iedereen uit van een three team race om de hoogste plek in de AL East tussen de Rays, Red Sox en Yankees met de Blue Jays als gevaarlijke outsider. Niemand had echter gerekend op de Baltimore Orioles, die momenteel aan de leiding gaan in de sterkste divisie in de MLB. Onder leiding van manager Buck Showalter hebben de Orioles al 22 wedstrijden gewonnen. Het feit dat 12 van die overwinningen kwamen tegen directe concurrenten uit de AL East maakt het des te indrukwekkender. Uitblinkers zijn midvelder Adam Jones (10 home runs), starter Jason Hammel (2.09 ERA) en eigenlijk de gehele bullpen. Een van die relievers beschikt over een Nederlands paspoort: Pedro Strop. Tot nu toe staat hij indrukwekkend te pitchen met 19 K’s in 20 innings en een ERA van 1.35.

Grote tegenvaller is voorlopig Boston. De Red Sox zijn het enige team in de division met een winning percentage onder de .500 (14-19) en het rommelt net als vorig jaar weer in Beantown. Het team leek in het begin te moeten wennen aan de excentrieke manager Bobby Valentine, die voor wat ophef zorgde door de strijdlust van Kevin Youkilis in twijfel te trekken. De kale derde honkman was net als een aantal van zijn medespelers niet blij met zijn uitlatingen. Deze week zakte starter Josh Beckett door het ijs tegen de Indians en maakte zich niet populair bij de fans door zijn uitspraken na de wedstrijd. Ook tijdens de wedstrijd werd hij al flink uitgejouwd en de fan linksboven de onderstaande foto ziet het nu al niet meer zitten.

Bij de andere drie teams is er een stuk minder rumoer. Bij de Blue Jays draait het gewoon goed, ondanks de koude start van Jose Bautista. Inmiddels begint hij weer een beetje in vorm te komen, dus de pitchers in de AL zijn gewaarschuwd. De Yankees kennen vooral blessureleed. Voor Michael Pineda (schouderoperatie) en closer Mariano Rivera, die zijn kniebanden afscheurde toen hij in het outfield stond tijdens batting practice, is het seizoen al voorbij. Vandaag staat echter in het teken van de terugkeer van Andy Pettitte. Hij maakt vanavond om 19:05 zijn rentree in pinstripes in Yankee Stadium tegen de Mariners. Tampa Bay ging het seizoen voortvarend van start met een sweep tegen de Yankees, waarin Joe Maddon met zijn shifts maar weer eens liet zien tot de beste managers van de MLB te horen. De Rays moeten het de komende tijd doen zonder ster Evan Longoria en hun prestaties zijn de afgelopen wedstrijden iets afgevlakt.

AL Central:

Vorig jaar was er maar één team met een positief record in de AL Central en ook op dit moment is dat het geval. Gek genoeg zijn dat niet de Detroit Tigers, maar de Cleveland Indians. Detroit, de gedoodverfde favoriet, moet duidelijk nog op stoom komen. Miguel Cabrera en Prince Fielder voldoen nog niet aan de hoge verwachtingen, maar vooral de pitching laat het afweten. Met name starters Scherzer en Porcello zijn dramatisch bezig, beiden met een ERA hoog in de 5. De Indians hebben hun eerste positie voor een groot deel te danken aan hun zelfbenoemde ‘bullpen mafia’. Zo wonnen de Indians van de 8 one-run games die zij speelden er 7. De White Sox staan achter de Tigers op de derde plaats. Het hoogtepunt van hun seizoen was zonder twijfel de Perfect Game van Philip Humber. In zijn drie volgende starts gaf hij echter 20 punten op in 13 innings. Slugger Adam Dunn lijkt weer zijn oude zelf met 11 home runs en alweer 49 strike outs. Het had weinig gescheeld of hij had vrijdag een record geëvenaard. 36 wedstrijden achter elkaar kreeg hij drie slag, maar in vier slagbeurten wist hij een strike out te ontlopen.

Van de Kansas City Royals werd best wel wat verwacht, maar hun start van het seizoen was treurig. Op een gegeven moment verloren de Royals maar liefst tien thuiswedstrijden op rij. Hun home record is nu 4-13, maar buiten KC hebben ze inmiddels een winning record. Het is dus hopen voor de talentvolle Royals dat ze snel aansluiting kunnen vinden bij de eerdergenoemde teams, want in deze division kan het nog alle kanten op. Het staat inmiddels wel vast dat de Minnesota Twins hun playoff aspiraties kunnen vergeten. Pas negen wedstrijden werden er gewonnen en het lijkt een miserabel seizoen te gaan worden in de Twin Cities.

AL West:

In de AL West draait het tot nu toe om twee spelers: Josh Hamilton en Albert Pujols. Op dit moment lijkt het er op dat eerstgenoemde de titel van beste speler in de MLB heeft afgepakt van Pujols. Hamilton is vooral deze week in exceptionele vorm. Hij sloeg 9 home runs, waaronder dus 4 in één wedstrijd (als 16e speler in de geschiedenis), met 15 RBI. Hij gaat ruim aan de leiding in elke Triple Crown categorie en als hij zo door gaat eindigt hij het seizoen met 84 home runs en 195 RBI. Dat hij deze vorm het hele jaar vasthoudt kan haast niet, maar het wordt hoe dan ook een memorabel jaar voor de outfielder. De rest van de Texanen doen het ook niet verkeerd. Ze delen het beste record in de AL met de Orioles en gaan vrij ruim aan de leiding in de divisie.

Zo goed als Hamilton het doet, zo tegenvallend zijn de prestaties van Albert Pujols. De Dominicaan werd terecht met veel bombarie gepresenteerd aan de fans van LA, maar hij heeft zijn draai er nog niet kunnen vinden. Nog nooit duurde het zo lang voordat er een home run van de knuppel van Pujols kwam (110 at-bats). De verwachting was dat er na het slaan van zijn eerste een last van hem af zou vallen, maar het is nog altijd nog niet de Pujols die we kennen. De eerste ‘boos’ rollen al van de tribunes als gevolg van zijn slaggemiddelde van .195 en het karige aantal walks van 7 (waarvan 2 opzettelijk). Als team zijn de Angels ook nog niet sterk, met een record van 15-19, waarmee ze derde staan in de AL West. Net als de Tigers zullen de Angels dus uit een ander vaatje moeten tappen de rest van het seizoen.

De A’s staan op dit moment tweede met dank aan de pitching, want aan slag valt er nog weinig te beleven. Yoenis Cespedes begon het jaar met een aantal indrukwekkende homers, maar zijn productie is mede door een blessure aan zijn hand afgenomen. Zoals verwacht staan de Mariners onderaan, maar de schade is nog te overzien. Het is maar de vraag of dit zo blijft, want vooral de slagploeg is over het geheel genomen niet goed genoeg om veel wedstrijden te winnen.

Later komt de National League aan bod, bekijk hier de standen en de league leaders in de AL.

Will 2012 be the breakout year for Kenley Jansen?

Onderstaand stuk komt deze week uit in het Playball Journal.

Wij Nederlanders kennen hem al jaren. We maakten voor het eerst kennis met hem als catcher tijdens de World Baseball Classic van 2009 toen hij met geweldige aangooien indruk maakte in de wedstrijden tegen de Dominicaanse Republiek.

De Los Angeles Dodgers, de organisatie waarvoor hij op dat moment al speelde, besloten hem in het seizoen dat daarop volgde vanwege zijn sterke arm uit te proberen op de heuvel. Jansen speelde later dat jaar ook tijdens het WK met het Nederlands team ook mee als pitcher, maar kon toen nog niet overtuigen. Na veel hard trainen en werken aan zijn mechanics, gooide Jansen in 2009 uiteindelijk 11 2/3 innings. Zijn ERA was hoog (4.63), maar dat kwam ook omdat hij 11 keer vier wijd gooide, iets dat volgens de organisatie toe te schrijven was aan zijn onervarenheid. Wat veel hoop gaf, waren de 19 strikeouts die Jansen gooide. Na afloop van het seizoen werd hij door de Dodgers naar de Arizona Fall League gestuurd om meer ervaring op te doen als pitcher. Zijn harde werk wierp zijn vruchten af, want hij werd door de Dodgers toegevoegd aan het 40-man roster. Na een sterke maand april in de Single-A, werd hij in mei opgeroepen naar het Double-A team van de Dodgers. Daar deed hij het zo goed (4-0 met een ERA van 1.67 en 50 strikeouts in 27 innings) dat hij werd geselecteerd voor de Southern League All-Star Game.

Major League
Vlak daarna, op 23 juli 2010, wordt Jansen opgeroepen naar de Los Angeles Dodgers, waarvoor hij een dag later zijn debuut maakt in een wedstrijd tegen de New York Mets. Hij gooide in een perfect inning en maakte van de drie slagmensen er twee uit met drie slag. De volgende dag werd hij door manager Joe Torre ingezet als closer en pakt hij zijn eerste Major League save. Hij liet dus een goede eerste indruk achter en bleef de rest van het seizoen in de Major League. Uiteindelijk kwam hij uit in 25 wedstrijden voor de Dodgers waarin hij in 27 innings tot een ERA van 0.67 (!) kwam, 1 wedstrijd won, 41 strikeouts gooide en 4 saves pakte. Als pitcher in de National League kwam zijn verleden als slagman ook nog twee keer goed van pas. Zijn eerste keer aan slag kreeg Jansen vier wijd en in zijn eerste netto slagbeurt sloeg Jansen zijn eerste hit. Hij zou hierna niet meer aan slag komen, waardoor hij het seizoen eindigde met een slaggemiddelde van 1.000.

In 2011 was Kenley stiekem één van de beste relievers in de Majors. Het was een seizoen waarin de Dodgers het als team niet erg goed deden, maar Jansen zelf kwam na een slow start op gang en excelleerde. In 53.2 innings kwam hij tot een ERA van 2.85 en gooide hij maarliefst 96 keer drie slag. Zijn K/9 ratio (het aantal keer drie slag dat hij gemiddeld per wedstrijd zou gooien als hij 9 innings zou gooien) van 16.1 is een nieuw record voor relievers. Hij verbrak daarmee het record van een andere reliever die tijdens de WBC van 2009 een grote rol speelde: Carlos Marmol.

Ondanks deze prachtige prestaties is hij bij het grote publiek nog niet erg bekend in de Verenigde Staten. Dit jaar moet daar verandering in komen. De Dodgers werden overgenomen door een groep nieuwe eigenaren, met daarin onder andere voormalig basketbal ster Magic Johnson, en zitten in een positieve vibe. Die vibe wordt ook op het veld tentoon gespreid. Na tien wedstrijden zijn de Dodgers 9-1 en dat terwijl Kenley Jansen, de belangrijkste set up man voor closer Javy Guerra, nog niet eens echt in vorm is.

Jansen kwam tot nu toe zes keer op de heuvel en kreeg daarin al twee home runs tegen. Zijn ERA is 5.14, maar hij heeft al wel twee wins te pakken. Net als vorig seizoen heeft hij dus wat opstartproblemen, maar laten we hopen dat hij zijn vorm snel terug kan vinden. In zijn laatste outing (zondag 15 april) gooide hij tegen de Padres in elk geval een perfect inning. Met Matt Kemp in vorm, hij sloeg al zes home runs en heeft een slaggemiddelde van .489, een degelijke pitching staff met Clayton Kershaw als ace en een sterke bullpen, mogen we de Dodgers op zijn minst inschatten als gevaarlijke outsiders voor de titel in de altijd onvoorspelbare NL Western Division. Als zij het dit jaar goed blijven doen, zal Amerika kennis maken met het fenomeen Kenley Jansen.

30 teams in 30 days: Minnesota Twins

De Minnesota Twins hadden in 2011 een seizoen dat ze graag snel zullen vergeten. Een jaar nadat ze 94 overwinningen hadden en voor de tweede keer op rij de AL Central titel pakten, wonnen de Twins slechts 63 wedstrijden en werden ze kansloos laatste in de divisie. Het was hun slechtste seizoen sinds 1999.

2011: Few highlights

Met zo weinig overwinningen kan het ook haast niet anders, maar de Twins waren vorig jaar op elk vlak matig tot slecht. Aan slag hadden de Twinkies weinig succes. Ze scoorden maar 619 runs, waarmee ze maar twee teams achter zich lieten. Hun on base en slugging percentage (.306 en .360) waren op één team na het slechtste en ze sloegen de minste home runs van alle teams in de American League. Grootste tegenvallers waren de M&M boys, Justin Morneau en Joe Mauer. Door blessures kwamen ze gezamenlijk tot maar iets meer dan 600 at bats. Morneau had vooral te kampen met een hersenschudding, die hem later in het seizoen ook weer parten speelde. Mauer was in het begin van het seizoen nog herstellende van zijn knie operatie en kon pas in juni zijn seizoensdebuut maken.

Ook met de starting pitching kende manager Ron Gardenhire de nodige problemen. Ze kwamen over het algemeen niet diep in de wedstrijden en kwamen daardoor maar als staff maar tot 961 innings. Tel daarbij slechts 80 quality starts en een collectief ERA van 4.64 bij op en het is duidelijk waarom de Twins zo weinig wonnen. Om het allemaal nog erger te maken deed de bullpen het nog minder. Met een ERA van 4.51 hadden zij het slechtste verdiende punten gemiddelde in de American League en gooide zij minder strike outs dan welke andere bullpen dan ook.

Toch had het hoogtepunt van de Twins in 2011 te maken met een pitching performance. Op 3 mei gooide Francisco Liriano de vijfde no-hitter in de geschiedenis van de Twins. Het was geen vlekkeloze no-no, want zes slagmensen kwamen op het honk met een vrije loop. Ander hoogtepunt was de 600e home run van Jim Thome.

2012: Not looking great

Er valt nogal wat vooruitgang te boeken in Minnesota na het dramatische seizoen van vorig jaar. Als General Manager is Terry Ryan is teruggekeerd, die de functie hiervoor van 1994 tot 2007 bekleedde. Ryan moet het in ieder geval doen zonder drie spelers die al jarenlang bij de Twins speelden. Closer Joe Nathan is vertrokken naar Texas, Jason Kubel gaat outfield spelen in Arizona en Michael Cuddyer gaat datzelfde doen in Colorado. Werk aan de winkel voor de Twins dus.

Als vervangers voor de twee vertrokken veldspelers werden Ryan Doumit en Josh Willingham gehaald. Willingham gaat, in tegenstelling tot wat je in de depth-chart ziet, linksveld spelen. Doumit zal vooral gaan DH’en maar kan ook als catcher, eerste honkman en rechtsvelder uit de voeten. In de bullpen wordt het Matt Capps die de rol van closer op zich neemt. Verder zien we een nieuwe man als korte stop. Japanner Nishioka viel zo verschrikkelijk tegen dat hij inmiddels al in Minor League camp zit en Jamey Carrol krijgt nu de kans om de fulltime shortstop te worden.

De Twins zullen het dit jaar wat beter gaan doen dan vorig jaar, al is het alleen maar doordat Morneau en Mauer relatief fit aan het seizoen beginnen. Buiten die twee, hebben de Twins echter amper slagkracht in huis. Willingham is wel een man man met power en ook Doumit kan de bal goed raken, maar voor de rest zijn het vooral contact hitters. De starting pitching is nog altijd shaky en de bullpen is er ook niet echt op vooruit gegaan. Zo slecht als vorig jaar zullen ze niet zijn, maar ik zie ze niet boven de vierde plaats uitkomen in de AL Central.

30 teams in 30 days: Detroit Tigers

2011 was een mooi jaar voor de Detroit Tigers. Ze werden uiteindelijk onbedreigd kampioen in de AL Central en versloegen de Yankees in de ALDS. De World Series liepen ze mis na een 4-2 nederlaag in de series tegen Texas. Desondanks was het een geslaagd seizoen in Motown met een record van 95-67.

2011: MVP, Cy Young & Batting Champ

De grootste teamprijs werd dus niet behaald, maar een aantal spelers pakten wel individuele awards. Flamethrower Justin Verlander zorgde voor een redelijk unieke prestatie door zowel de AL Cy Young als de AL MVP te pakken. Normaal gesproken gaat de MVP titel niet naar een pitcher, maar Verlander was dit jaar zo dominant dat de kiezers blijkbaar moeilijk om hem heen konden. Verlander ging 24-5 met een ERA van 2.40 en gooide 250 strike outs. Hij wist ook nog een een no-hitter te gooien tegen de Blue Jays.

In de bullpen hadden de Tigers ook een prijswinnaar. Closer Jose Valverde wist al zijn save opportunities te verzilveren en kreeg daarvoor de Delivery Man of the Year award voor zijn ‘perfect’ season. Met 49 saves was hij eveneens de league leader, voor John Axford en Craig Kimbrel.

Aan slag behoorde Detroit als team tot de besten van de league. Ze scoorden bijna 800 runs en hoorden in vrijwel alle offensieve categorieën bij de top van de American League. Uitblinker was zonder twijfel Miguel Cabrera. In Spring Training kwam hij nog in opspraak voor rijden onder invloed en werd er getwijfeld aan zijn mentaliteit. Tijdens het seizoen liet hij zien dat hij wel degelijk voor zijn sport kon leven, zo leken zijn prestaties althans aan te geven. Door een hot-streak in de laatste negen wedstrijden van het seizoen ging hij Michael Young en Adrian Gonzalez voorbij en pakte hij de batting title met een slaggemiddelde van .344. Daarbij sloeg hij ook nog eens 30 home runs en 105 punten binnen.

2012: Team to beat

De Tigers hadden een redelijk stil offseason totdat Victor Martinez in voorbereiding op het seizoen zijn voorste kruisbanden afscheurde. Door deze blessure zagen de Tigers een van hun belangrijkste slagmensen voor de rest van het seizoen wegvallen. Amper een week later tekende Prince Fielder een negenjarig megacontract ter waarde van $214 miljoen. Het is misschien een beetje een panic move van de Tigers, maar ze zijn met het toevoegen van Fielder wel gelijk dé favoriet voor de AL Central.

Zoals gezegd was het voor de rest een rustige winter in Detroit. Clubhopper Octavio Dotel komt de bullpen versterken en Gerald Laird is gekomen als backup catcher. Belangrijkste verschil in het veld is de switch die Cabrera noodgedwongen moet maken na de komst van Fielder. Cabrera, niet de meest atletische speler, verhuist weer terug naar het 3e honk. Dat de hot corner nog steeds hot is, bleek afgelopen week voor Miggy. Hij liep een breukje op in zijn oogkas, maar hoeft als het goed is geen competitie wedstrijden te missen. Brandon Inge is het grootste slachtoffer van de komst van Fielder, hij lijkt een basisplaats kwijt te zijn, nadat hij in 2011 ook een teleurstellend seizoen draaide. Door het verlies van Martinez gaan de Tigers spelen zonder vaste DH en krijgen ook Fielder, Cabrera en Delmon Young daar slagbeurten. Bekijk de volledige depth-chart van de Tigers hier.

De Tigers zijn zonder twijfel de grote favoriet in de AL Central. Het zou, met al het aanwezige talent, eigenlijk een schande zijn als ze de divisie niet winnen. Natuurlijk kunnen blessures nog spelbreker worden, maar zelfs dan horen ze nog tot de betere teams. Met Verlander en Fister hebben ze een sterke top van de rotatie en in de bullpen lopen ook een aantal goede pitchers rond. Aan slag zullen de Tigers ook weer gaan presteren, want naast Fielder en Cabrera hebben ze met Young, Boesch, Avila en Peralta nog een aantal aardige bats in de line-up.

30 teams in 30 days: Cleveland Indians

De Indians waren in het begin van het seizoen dé verrassing in de American League met 32 overwinningen aan het eind van mei. Daarna liep het, ondanks een aantal trades om het team te versterken, helaas mis. In de overgebleven vier maanden van het seizoen pakte de Tribe nog maar 48 keer de winst, waardoor ze uitkwamen op een record van 80-82.

2011: The walking wounded

Er had misschien wel meer ingezeten voor de Indians, maar blessures gooiden roet in het eten. Tot 22 keer toe moesten de Indians gebruik maken van de disabled list. In het totaal moesten spelers van de Indians 826 dagen missen door blessures. Onder andere het hele startende outfield (Brantley, Sizemore, Choo), de DH (Hafner) en twee van de starters (Carrasco en Tomlin) moesten grote delen van het seizoen missen.

Ondanks al die blessures kwamen de Indians terecht op de tweede plaats en dat was vooral te danken aan hun late inning heroics. 18 keer wist Cleveland in zijn laatste slagbeurt de winst binnen te slepen, waarvan 12 walk-off wins. Carlos Santana en Travis Hafner deden dat laatste op de mooist denkbare manier: met walk-off grand slams. Santana was sowieso een van de belangrijkste slagmensen bij de Indians, met 27 home runs. Andere offensieve uitblinker was Asdrubal Cabrera, die ook nog eens werd uitgeroepen tot All-Star. In de vier voorgaande jaren sloeg hij in het totaal 18 home runs, maar vond dit jaar zijn power stroke en kwam nu tot een totaal van 25. Ook in het veld liet hij van zich spreken.

In de loop van het seizoen ontpopte Justin Masterson zich tot ace van de pitching staff, die voor de rest niet erg bijzonder was. Hij pakte 12 wins en kwam tot een mooi ERA van 3.21. Rond de trade deadline hoopten de Indians nog een keer een gooi te kunnen doen naar een playoff plek door Ubaldo Jimenez aan te trekken. In Colorado was hij in 2009 en 2010 dominant, maar hij nam die vorm niet mee naar Progressive Field, waar hij tot een ERA van 5.10 kwam.

2012: Looking to contend

Het duurde niet lang, of een nieuwe blessure voor Grady Sizemore was weer een feit. Sizemore tekende van de winter een nieuw contract en de Indians hadden gehoopt dit seizoen wat langer van hem te kunnen genieten dan de afgelopen jaren. Een operatie aan zijn rug houdt hem in ieder geval tot begin juni aan de kant. Een andere tegenvaller voor de Indians was het bericht dat opening day starter van 2011, Fausto Carmona, was aangehouden voor identiteidsfraude. Carmona blijkt eigenlijk Roberto Hernandez te heten en niet 28 maar 31 jaar oud te zijn. De vraag is nog wanneer hij terug kan keren in Cleveland.

Er zijn nogal wat position battles aan de gang in het spring training camp van de Indians. Door de blessure van Sizemore is er een plekje vrijgekomen in het linksveld, waarvoor drie gegadigden zijn. Ook op het derde honk moeten de Indians een besluit nemen, gaan ze voor de sterk fieldende veteraan Hannahan of de talentvolle slagman Lonnie Chisenhall. Op het eerste honk zien we in ieder geval een nieuw gezicht in de persoon van Casey Kotchman. Hij moet de tegenvallende Matt LaPorta, overgekomen van de Brewers in de trade voor CC Sabathia, gaan vervangen.

De Indians hadden graag nog een krachtige slagman aan het team toegevoegd, maar dat is ze niet gelukt. Hierdoor komt er extra druk te liggen op de pitching staff en met name op Ubaldo Jimenez. Kan hij zijn vorm terugvinden, zou dat Cleveland een hoop schelen in de strijd om de bovenste plekken. Met een aantal jonge spelers als Kipnis, Santana en Chisenhall gaan de Indians als het goed is mooie jaren tegemoet, maar willen ze dit jaar meedoen om een plek in de playoffs zullen ze zo’n 10 wedstrijden meer moeten gaan winnen dan vorig jaar. Denk jij dat de Tribe in staat is dit te doen, laat het weten in de poll.

30 teams in 30 days: Chicago White Sox

De White Sox hadden voorafgaand aan het seizoen de hoop dat zij mee zouden kunnen doen om een plekje in de playoffs. Slugger Adam Dunn werd aangetrokken en de long-time Sox Konerko en Pierzynski werden geresigned. Contenders zijn ze nooit geworden, daarvoor waren de Tigers te sterk, maar de White Sox zelf vooral te zwak. Uiteindelijk kwamen ze, net als de vier andere teams in de AL Central, niet tot een winning record.

2011: Rough year

Onder leiding van manager Ozzie Guillen kwamen de South Siders uiteindelijk niet verder dan een record van 79-83. Terwijl de White Sox normaal gesproken bekend staan als een krachtige slagploeg, waren zij juist de hoofdschuldige voor het matige seizoen. Met name Adam Dunn, die juist was aangetrokken om de punten binnen te slaan, viel verschrikkelijk tegen. In zijn eerste wedstrijd sloeg hij nog wel een home run met 4 RBI, maar later diezelfde week lag hij met acute blindedarmontsteking in het ziekenhuis. Hij heeft zijn swing daarna niet meer terug gevonden en had met .159/.292/.277 misschien wel het slechtste seizoen ooit in de live ball era. Niet alleen Dunn viel vies tegen, ook Alex Rios en Gordon Beckham droegen bij aan de matige slagprestaties van de White Sox. Vanaf augustus kreeg outfielder Alejandro De Aza een kans om zich te bewijzen en greep deze met beide handen aan. Geholpen door een BABIP van .403 kwam hij in ruim 150 slagbeurten tot een slaggemiddelde van .329.

De pitching van Chicago was redelijk. Jake Peavy was vooral aan het herstellen van zijn blessure en kwam tot 19 starts. De rest van de staff deed het wel aardig, maar hun gecombineerde ERA van 4.19 was niet erg inspirerend. Ze bewezen zichzelf een goede dienst door het minst vaak vier wijd te gooien in de American League, maar daar stond weer tegenover dat ze bijna de meeste hits opgaven. In de bullpen was het closer Sergio Santos die het beste jaar had. In zijn eerste jaar als closer pakte hij 30 saves en leek daarmee ook voor het volgende jaar de closer rol te hebben bemachtigd.

2012: Rebuilding?

In het vorige offseason gaf GM Kenny Williams een franchise record $127 miljoen uit aan nieuwe spelers, om daarmee weer tot het grote succes van 2005 te komen. Nu duidelijk is dat die enorme som niet het gewenste resultaat heeft opgeleverd, lijkt Williams het even niet meer te weten. Grote man Mark Buehrle raakte hij kwijt aan de Miami Marlins, evenals manager Ozzie Guillen. Met het vertrek van die tweede zal hij een stuk minder moeite hebben, ze lagen nogal eens met elkaar in de clinch de afgelopen jaren.

Williams gaf in eerste instantie aan dat de White Sox gewoon weer willen meestrijden om de titel, waarna hij op zijn woorden terugkwam en door liet schemeren dat er aan een nieuw team gebouwd zou gaan worden. Closer Sergio Santos, die nog een aantal vast lag, werd plotseling weggetrade naar Toronto voor een pitching prospect. Daarna werd ook Carlos Quentin weggestuurd voor twee matige prospects uit het sterke farm system van San Diego. Dat Williams echt een beetje de kluts kwijt is bleek wel uit het feit dat hij pitcher John Danks, die in de belangstelling stond van meerdere teams, een vijfjarig contract gaf ter waarde van $65 miljoen.

Het is nu aan de nieuwe manager, Robin Ventura, om er wat van te maken in Chicago. Hij zal het grotendeels moeten doen met dezelfde spelers als vorig jaar, want de White Sox hielden zich verder erg koest op de free agent markt. Alejandro De Aza heeft een plekje afgedwongen in het outfield en hetzelfde geldt voor de Cubaan Dayan Viciedo. Voor de rest zien we overal dezelfde namen als vorig jaar in de depth chart van Chicago. In de pitching staff heeft Chris Sale het vrijgekomen plekje van Buehrle ingenomen en krijgt de jonge Addison Reed misschien de kans om vanaf het begin van het jaar te gaan closen.

Het was al met al dus een vreemd offseason voor de White Sox en ik heb mijn twijfels of ze het met dit team de Tigers lastig kunnen gaan maken. Dat Adam Dunn weer een beetje terugkomt kan haast niet anders en Gordon Beckham laat goede dingen zien in spring training, maar het team blijft met de nodige vraagtekens zitten. Kenny Williams zal voor zichzelf een duidelijk besluit moeten maken wat hij met zijn team aan wil, want van rebuilden is nog niet echt sprake en dat hij beschikt over het slechtste farm system van de MLB is ook niet erg hoopgevend voor de toekomst.

30 teams in 30 days: Texas Rangers

Het was een memorabel seizoen in Texas. De Rangers wonnen in het reguliere seizoen 96 wedstrijden, meer dan ooit tevoren. Met dat nieuwe record pakte ze voor de tweede keer op rij en voor de vijfde keer in de historie van de club de titel in de AL West. In de playoffs rekenden ze in vier wedstrijden af met de Rays en de Tigers moesten er in zes wedstrijden aan geloven. In de World Series moesten ze hun meerdere erkennen in de St. Louis Cardinals, ookal waren ze er wel héél erg dichtbij.

2011: One strike away, twice

Met een 3-2 voorsprong in de series speelden beide teams sloppy, meerdere makkelijke plays werden niet gemaakt en reliever Ogando bracht met een vrije loop met volle honken een tegenstander over de plaat. Mede door back-to-back home runs van Beltre en Cruz kwamen de Rangers weer op voorsprong en het was aan closer Neftali Feliz om de wedstrijd in het slot te gooien. Met twee man uit en twee man op de honken had Feliz nog maar één pitch nodig om de titel binnen te slepen, maar David Freese sloeg de bal, die op zich te vangen leek, over Nelson Cruz heen: tie ballgame. Lang bleef het niet gelijk, in de eerste helft van de 10e inning sloeg Josh Hamilton de bal de tuin uit voor twee punten. In de gelijkmakende slagbeurt waren de Cardinals gelijk weer dreigend en uiteindelijk zorgde een line drive van Lance Berkman met 2-2 count en 2 uit voor de gelijkmaker. Weer waren de Rangers dus één slagbal verwijderd van de WS titel. In de 11e inning scoorden de Rangers niet en was het Hometown Hero David Freese die de Cardinals met een walk-off home run naar de winst sloeg. Bekijk hier een samenvatting van een van de meest legendarische play off wedstrijden ooit. Game 7 was een stuk minder eventful, de Cardinals pakten de titel na een 6-2 overwinning.

Zoals gebruikelijk waren de Rangers aan slag ijzersterk, mede door het aantrekken van 3e honkman Adrian Beltre en catcher Mike Napoli. Gezamenlijk sloegen de twee aanwinsten 62 home runs en 180 RBI bij elkaar. Ook de sterren Kinsler, Hamilton en Cruz deden een aardige duit in het zakje. Met name Kinsler was sterk met een 30 home run-30 steal season.

De rotation van de Rangers eindigde het seizoen met een record van 74-40 en een ERA van 3.65, het laagste cijfer voor hun starters sinds 1983. Ze hadden vijf starters die ten minste 13 wedstrijden wonnen, iets wat sinds 1977 (Orioles) niet meer was voorgekomen. C.J. Wilson en Holland gingen voorop met beide 16 wins. Colby Lewis en Matt Harrison pakten er 14 en Alexi Ogando, die de switch maakte vanuit de bullpen, kwam tot 13 overwinningen.

2012: Driemaal is scheepsrecht
De Rangers zagen deze winter hun ace via free agency vertrekken naar de concurrerende Angels. Hij tekende een dik contract en liet een gat achter in de rotation van de Rangers. De Rangers besloten hun closer Neftali Feliz te laten verhuizen naar de rotation, waar hij oorspronkelijk ook voor bestempeld was. Als nieuwe closer werd free agent Joe Nathan aangetrokken. Alexi Ogando bewandelt overigens de omgekeerde weg en keert van de rotation terug in de bullpen. Dat betekende dat er weer een nieuwe starter bij moest komen. Dat bleek niet de minste te zijn. Yu Darvish werd vanuit Japan aangetrokken. Daarvoor werd er niet op de kleintjes gelet. Eerst moest er een winnend bod van ruim vijftig miljoen dollar geplaatst worden om vervolgens nog eens zestig miljoen dollar neer te moeten tellen voor een zesjarig contract.

Het is voor de Rangers dus te hopen dat Darvish in de buurt van zijn geweldige stats uit de J-League kan komen (in 2011 18-6 met een ERA van 1.44 en 276 strikeouts in 232 innings). Hij zal de rotation vormen met Derek Holland, die net zijn handtekening heeft gezet onder een nieuw vijfjarig contract, Colby Lewis, Neftali Feliz en Mat Harrison. Nathan is dus de nieuwe closer en hij krijgt hulp van relievers Mike Adams, Alexi Ogando, Koji Uehara, Scott Feldman en Mark Lowe. De laatste spot in de bullpen is nog ‘up for grabs’.

In de lineup verandert er weinig. Napoli, Cruz, Hamilton, Kinsler, Andrus, Young en Beltre blijven de grote namen. De enige position battle die er nog toe doet is die in het center field tussen Craig Gentry en de snelle Julio Borbon.

Als Darvish ‘as good as advertised’ is, zijn de Rangers erop vooruit gegaan en moeten zij de strijd met de versterkte Angels aan kunnen gaan. Kunnen zij voor de derde keer op rij de World Series halen en… kunnen ze die nu eindelijk eens winnen? Wat denk jij? Laat het ons weten via de poll!